İstanbul'daki Zografyon Lisesi’ne 500 bin euroluk bağış! Peki, İskeçe'deki Türk Azınlık Lisesi ne olacak?

Yunanistan’ın önde gelen gazetelerinden Kathimerini, 17 Temmuz 2025 tarihli sayısında, İstanbul’daki Zografyon Rum Lisesi’nin depreme dayanıklı hale getirilmesi için Yunan Bankalar Birliği tarafından yapılan 500 bin euroluk bağışı duyurdu.

Habere göre, bu bağış, İstanbul’daki Rum toplumunun önemli sembollerinden biri olan Zografyon Lisesi'nin yapısal güvenliğini artırmak ve binanın restorasyonunu sağlamak amacıyla, okul yönetimi ve Fener Rum Patrikhanesi’nin talebiyle gerçekleşti. 1893 yılında kurulan bu tarihi okulda hâlen 74 öğrenci eğitim görmekte.

Yunan Bankalar Birliği Başkanı Gkikas Hardouvelis konuya ilişkin yaptığı açıklamada şunları söyledi:

“Zografyon, sadece bir okul değil, aynı zamanda diaspora Helenizminin kültürel ve eğitimsel mirasının yaşayan bir simgesidir. Onun korunması, tarihimize ve köklerimize duyduğumuz saygının bir göstergesidir.”

Peki aynı saygı İskeçe Türk Okulu’na gösteriliyor mu?

Zografyon Lisesi’nin restorasyonu için Yunan finans dünyasının adeta seferber olduğu bu dönemde, Batı Trakya Türk Azınlığı’na ait okulların durumu ise içler acısı. Özellikle İskeçe Türk Azınlık Ortaokulu ve Lisesi, yıllardır süren bakım sorunları ve bina yetersizliğiyle gündemde.

Son yıllarda okulun çatısından su akması, sınıf tavanlarının çökme riski taşıması ve hijyenik olmayan koşullar nedeniyle veliler ve öğrenciler defalarca eylem yaparak, Yunan makamlarından yeni bir okul binası talep etti. Ancak, bu haklı çağrılar karşılıksız kaldı. Yunan devleti, bu okul için ne somut bir iyileştirme planı sundu, ne de yeni bir okul binasının inşasını mümkün kıldı.

Aynı tutum Türk Azınlık için de geçerli olsa ne olurdu?

Yunan Bankalar Birliği Başkanı’nın Zografyon için yaptığı tarihi ve kültürel mirasa saygı vurgusunu örnek alalım. Farz edelim ki Türkiye’deki Türk Bankacılar Birliği Başkanı benzer bir açıklama yaparak, Batı Trakya’da bir Türk azınlık okuluna bağış yaptıklarını duyursaydı Yunan medyası bu çağrıyı nasıl karşılar, haberleştirirdi?

Cevap ne yazık ki her zamanki gibi olurdu:
→ “Yunanistan’ın içişlerine müdahale”,
→ “Türk devleti azınlık üzerinden baskı kuruyor”,
→ “Trakya’da huzur bozuluyor” gibi manşetlerle kamuoyuna servis edilirdi.

Peki neden? Çünkü Rum azınlığın Türkiye’deki talepleri “miras ve medeniyetin korunması” olarak görülürken, Türk Azınlığın Yunanistan’daki haklı talepleri ise çoğu zaman “iç tehdit” gibi sunuluyor.

Zografyon’da 74 öğrenci için seferberlik, İskeçe’de yüzlerce öğrenci için sessizlik!

Zografyon’da sadece 74 öğrenci bulunmasına rağmen büyük bir dayanışma ağı oluşurken, İskeçe Türk Lisesi’nde 500’e yakın öğrenci, kelimenin tam anlamıyla kaderine terk edilmiş durumda.

Azınlığın okulunun depreme dayanıklı olup olmadığı bile net değil. Gümülcine ve İskeçe’deki diğer Türk azınlık okulları da benzer risklerle karşı karşıya. Ancak ne merkezi hükümet ne de yerel makamlar bu konuda ciddi bir adım atmıyor.

Bu çifte standardın adı konulmalı

Bir ülkede bir azınlığa ait okulun restorasyonu milli bir mesele olarak görülürken, diğer azınlığın okulu çürümeye terk ediliyorsa, bu sadece bir eğitim politikası meselesi değil, aynı zamanda insan hakları sorunudur.

Eğer eşit vatandaşlık ilkesi sadece kâğıt üzerinde kalmayacaksa;
Eğer azınlıklar arasında ayrımcılık yapılmayacaksa,
İskeçe Türk Azınlık Ortaokulu ve Lisesi için de artık bir eylem planı zamanı gelmiştir.

C.Ö.