Şiir Zamanı | AKŞAM VAKTİ

AKŞAM VAKTİ

Bir akşam vakti düştü gözlerime,
Bir bir yandı ışıkları şehrin.
Cılız insan yüzleri kayboluyor sokak aralarında,
Telaşlı adımlarla taşınıyor insanlık güvenli barınaklarına.

Bir akşam vakti düştü düşlerime,
Kırlarda meleyen kuzu sesleri yitiyor usulca.
Çiçekler hüzün döküyor günün vedasına,
Yalnız akşamsefası gülümsüyor yıldızına.

Bir akşam vakti düştü gözlerime,
Kızıl gerdanlığını taktı yine gökyüzü.
Alevden tüller serildi yüreğime,
Berkitilmiş umutlar yangın yerine düştü.

Bir akşam vakti düştü sözlerime,
Bir türkü yakıyor ağıtlarını gönlümün.
Soğuk külleri savruluyor geçmişin gözlerime,
Sönüyor bir bir ışıkları ömrümün.

Bir akşam vakti düştü ömrüme,
Rüzgar kurutuyor soluğunu mevsimlerin.
Hüzün sarısı günler dökülüyor ellerime,
Taşa dokunan bir bıçak şimdi gözlerin.

MÜBERRA KARADAYI