Οι γυναίκες της Μειονότητας

Στις 8 Μαρτίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.  Είναι η επέτειος για τους αγώνες που έδωσαν οι γυναίκες στις αρχές του 20ου αιώνα για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

Στη Δυτική Θράκη οι γυναίκες της Μειονότητας δημιούργησαν από παλιά μία άτυπη παράδοση για αυτήν την ημέρα. Συνήθως με πρωτοβουλία κάποιου Συλλόγου Γυναικών διοργανώνεται χορός σε τοπικό κέντρο διασκέδασης κι εκεί συγκεντρώνονται και διασκεδάζουν. Η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη στις γυναίκες.

Τα τελευταία χρόνια παράλληλα με τη διασκέδαση διοργανώνονται και πολλές ενημερωτικές εκδηλώσεις και επισκέψεις σε χωριά. Πολύ δραστήρια είναι η Πλατφόρμα Τούρκων Γυναικών Δυτικής Θράκης και όλα τα τμήματα γυναικών των υπολοίπων μειονοτικών συλλόγων και σωματείων.

Σε αυτά τα τμήματα συμμετέχουν και βρίσκουν χώρους έκφρασης πολλές γυναίκες της Μειονότητας, η κάθε μία στον τομέα της. Φέτος, οργανώθηκαν μία σειρά από δράσεις που περιελάμβαναν ομιλίες και παρεμβάσεις με ευρεία γκάμα θεμάτων, όπως την γυναίκα και το Ισλάμ, την στοματική υγιεινή την περίοδο της εγκυμοσύνης, τον καρκίνο του μαστού και άλλα.

Αυτό που κάνει ξεχωριστές ίσως τις γυναίκες της Μειονότητας είναι ότι πέραν των υπολοίπων ταυτοτήτων που έχει κάθε σύγχρονη γυναίκα σήμερα που είναι σύζυγος, μάνα, εργαζόμενη, νοικοκυρά, θεία, αδερφή και πολλά ακόμα, έχουν και την ταυτότητα του μέλους της Μειονότητας. Για αυτές πολλά απλά επιτεύγματα μπορεί να αποτελούν μεγάλες κατακτήσεις.

Θα φέρουμε στη συζήτηση ένα απλό παράδειγμα. Το «Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Παιδιών της Μουσουλμανικής Μειονότητας της Θράκης» με στόχο την βελτίωση του ελληνόφωνου τμήματος της μειονοτικής εκπαίδευσης, ενέταξε από τα πρώτα χρόνια στους κόλπους του τις μητέρες των μαθητών. Οι γυναίκες είχαν εκφράσει την επιθυμία να βοηθήσουν τα παιδιά τους στην εκπαίδευση. Για να γίνει αυτό έπρεπε και οι ίδιες να μπουν ενεργά στην εκπαιδευτική διαδικασία. Στο τέλος, αποκόμισαν εξίσου μεγάλο όφελος. Άνοιξαν μέσω μιας πρακτικής ανάγκης τον δρόμο στην δική τους εκπαίδευση, που δεν είναι κάτι άλλο παρά η εκπαίδευση ενηλίκων που κερδίζει έδαφος τα τελευταία χρόνια.

Αυτό διαπίστωσε σε συνέντευξη που έδωσε η υπεύθυνη του Προγράμματος Θάλεια Δραγώνα πριν λίγο καιρό σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό της Κομοτηνής. Αποτελεί ένα παράδειγμα όπου οι μάνες της Μειονότητας στην υπερπροσπάθειά τους να βοηθήσουν τα παιδιά τους, καταβάλλουν διπλό κόπο και πετυχαίνουν πολύ σημαντικά πράγματα και για τις ίδιες.

Υπάρχουν γυναίκες που αναδείχθηκαν με την δράση τους στον πολιτικό στίβο. Έντονα σχολιάστηκε το 2006 η κίνηση του τότε προέδρου του κόμματος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Παπανδρέου, να θέσει επικεφαλής του ψηφοδελτίου στον πολιτικό στίβο διεκδίκησης της Υπερνομαρχίας Δράμας-Καβάλας-Ξάνθης μία γυναίκα από την Μειονότητα, την Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν. Μία άλλη γυναίκα, την Σιμπέλ Μουσταφάογλου, συμπεριέλαβε πάλι ο Γιώργος Παπανδρέου στις υποψηφιότητες του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο το 2009. Το 2010 η Σιμπέλ Μουσταφάογλου ηγείται του ανεξάρτητου μειονοτικού συνδυασμού «Πρώτο βήμα για την ισότητα» στην διεκδίκηση της δημαρχίας Κομοτηνής και τερματίζει τρίτη με ποσοστό 8,40%.

Υπάρχουν γυναίκες που βγήκαν μπροστά με την πένα τους, γυναίκες εκδότριες εφημερίδων, περιοδικών, ποιήτριες, γυναίκες καλλιτέχνες, καθηγήτριες πανεπιστημίων. Πολλές έμειναν στην Θράκη, πολλές κάνουν καριέρα στο εξωτερικό. Όλες τους αξίζουν ξεχωριστές εκπομπές να μιλήσουν μέσα από το έργο τους.

Γυναίκα και Μειονότητα λοιπόν το θέμα της σημερινής εκπομπής. Από αυτήν δεν μπορούν να λείπουν και αναφορές σε άλλες πιο σύνθετες υποθέσεις.

Το 2001 γυναίκες της Μειονότητας ίδρυσαν τον Πολιτιστικό Σύλλογο Τούρκων Γυναικών Ν. Ροδόπης ο οποίος ωστόσο δεν κατάφερε να αναγνωριστεί ποτέ από τα ελληνικά δικαστήρια αλλά δικαιώθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου το 2008. Είναι μία υπόθεση που συνδέεται με την τύχη των υπολοίπων μειονοτικών σωματείων.

Παραδόξως οι τελευταίες εξελίξεις στον χώρο της Σαρία, με την ψήφιση νόμου για την κατάργηση της υποχρεωτικής εφαρμογής της για τα μέλη της Μειονότητας ξεκίνησε με αφορμή μία δικαστική υπόθεση που ανακίνησε μία άλλη γυναίκα, η Hatice Molla Salih, η οποία προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταγγέλλοντας την Ελλάδα και τα ελληνικά δικαστήρια για επιβολή της Σαρίαw στις κληρονομικές της υποθέσεις. Ο σύζυγός της πριν πεθάνει είχε συντάξει διαθήκη σε Συμβολαιογράφο την οποία αμφισβήτησαν μετά θάνατον οι αδερφές του.

Γυναίκες επαγγελματίες, γυναίκες παραγωγοί, με δυσκολία και γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι. Επαγγελματικά έχει ενδιαφέρον να δούμε κάποιους σταθμούς. Μόλις το 2001 διορίζονται οι δύο πρώτες γυναίκες, μέλη της Μειονότητας, δημόσιοι υπάλληλοι. Ο αριθμός τους παραμένει μικρός μέχρι σήμερα. Το 2002 ανοίγει η πρώτη δικηγόρος το γραφείο της. Το 1964 η Μειονότητα απέκτησε την πρώτη δασκάλα.

Η γυναίκα της Μειονότητας είναι σύμβολο και της ταυτότητας της κοινότητας. Διότι η διαπαιδαγώγηση κάθε παιδιού είναι καθοριστική στη διαμόρφωση της ταυτότητάς του. Και σε αυτήν τον πρώτο λόγο έχει η οικογένειά του και η μητέρα του που είναι εκείνη η φιγούρα στην οποία θα αναφέρεται μία ζωή.

ΠΗΓΗ