Το φαινόμενο της κακοποίησης και οι γυναίκες της Μειονότητας

Στην υπάρχουσα βιβλιογραφία δεν υπάρχουν εξειδικευμένες αναφορές και μελέτες για φαινόμενα κακοποίησης στη Μειονότητα της Θράκης.

Το φαινόμενο της κακοποίησης και οι γυναίκες της Μειονότητας

Η Σοφία Μπεκατώρου, χρυσή ολυμπιονίκης στην ιστιοπλοΐα, αποκάλυψε και κατήγγειλε την σεξουαλική της κακοποίηση από παράγοντα της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας. Η υπόθεση έλαβε μεγάλη έκταση και αποτέλεσε αφορμή για να ξεκινήσει ένα τσουνάμι καταγγελιών για κακοποιήσεις και σεξουαλικές παρενοχλήσεις όχι μόνο στο χώρο του αθλητισμού, αλλά και στο θέατρο και σε άλλους τομείς. Οι εξελίξεις υπήρξαν ραγδαίες, χάρη σε αυτήν την υπόθεση δημιουργήθηκε κίνημα #metoo στην Ελλάδα.

Τα ποσοστά κακοποιήσεων και σεξουαλικών παρενοχλήσεων είναι ανησυχητικά. Πρόκειται για φαινόμενα που είναι σύνθετα, είναι δύσκολα στη διαχείρισή τους και απαιτούν παρεμβάσεις στη ρίζα του φαινομένου.

Ένα κοινό χαρακτηριστικό που συναντάει κανείς σε υποθέσεις κακοποίησης είναι η αποσιώπηση από την πλευρά του θύματος. Πέρασαν 23 χρόνια για να βρει το ψυχικό σθένος η Σοφία Μπεκατώρου να καταγγείλει τον βιαστή της και μάλιστα δημόσια, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει και άλλες γυναίκες. Παρόλα αυτά, είναι μεγάλο το ποσοστό των θυμάτων που δεν καταγγέλλουν ποτέ τους θύτες. Ο φόβος, η αδυναμία, η έλλειψη ψυχικού σθένους είναι σημαντικοί παράγοντες που οδηγούν τα θύματα στο να μην κατονομάζουν τους θύτες.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι οι κακοποιήσεις δεν αφορούν μία μακρινή σφαίρα. Μεγάλο ποσοστό συντελείται στο οικείο περιβάλλον του σπιτιού, μιλάμε δηλαδή για ενδοοικογενειακή βία. Αντιλαμβάνεται κανείς τις δυσκολίες να καταγγείλουν τα θύματα παρόμοιες συμπεριφορές. Σε αυτές προστίθενται και άλλοι κοινωνικοί παράγοντες όταν η συζήτηση στρέφεται σε θύματα μικρών, κλειστών κοινωνιών, όπως είναι οι Μειονότητες.

Στην υπάρχουσα βιβλιογραφία δεν υπάρχουν εξειδικευμένες αναφορές και μελέτες για φαινόμενα κακοποίησης στη Μειονότητα της Θράκης. Για την ακρίβεια, μέχρι πολύ πρόσφατα, οι όποιες αναφορές επικεντρωνόταν στις ανισότητες των δύο φύλων ως απόρροια της εφαρμογής των διατάξεων του ισλαμικού νόμου.

Οι συζητήσεις διεξαγόταν σε ένα πολιτικό κυρίως επίπεδο και σχεδόν πάντα, διατυπωνόταν από μέλη της κυρίαρχης ομάδας. Όλη η πολιτική και διοικητική ευαισθησία αναλώθηκε στο κομμάτι εφαρμογής της Σαρίας.

Τα ζητήματα κακοποίησης και παρενοχλήσεων είναι ωστόσο ευρύτερα, πολυδιάστατα. Οι μέχρι πρότινος αναφορές στον τύπο, σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά και αλλού για τις γυναίκες της Μειονότητας, αναπαρήγαγαν ως επί το πλείστον στερεοτυπικές αντιλήψεις του τύπου ότι καταναλώνουν ψυχοφάρμακα σε μεγαλύτερο ποσοστό από ότι ο υπόλοιπος γυναικείος πληθυσμός της χώρας ή της περιοχής.

Ήταν ένα κλισέ που περισσότερο αποσκοπούσε στο να αποδώσει μία συγκεκριμένη εικόνα στις γυναίκες της κοινότητας, προσδίδοντάς τις χαρακτηριστικά, όπως ότι είναι άβουλες και χαρακτηρίζονται από έλλειψη δυναμικότητας. Η άποψη αυτή ήταν εμποτισμένη με προκαταλήψεις για το σύνολο της κοινότητας και σίγουρα, δεν διευκόλυνε την συζήτηση για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων.

Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε κάποια έρευνα που να καταδεικνύει ότι τα ποσοστά κακοποίησης είναι υψηλότερα στο εσωτερικό της Μειονότητας συγκριτικά με το συνολικό πληθυσμό, αλλά η ανάγκη στήριξης των θυμάτων και ενδυνάμωσης των γυναικών είναι έκδηλη ανεξαρτήτων ποσοστών.

Τα τελευταία χρόνια στις τοπικές κοινωνίες ιδρύονται κοινωνικές δομές οι οποίες εξειδικεύονται στο αντικείμενο της ενδοοικογενεικής βίας και της καταπολέμησης των έμφυλων ανισοτήτων. Είναι ένα αρχικό βήμα και είναι σημαντικό ώστε να διαμορφωθεί ένα πλαίσιο προστασίας σε περίπτωση που κάποιος αναζητήσει βοήθεια. Υπάρχει επίσης ένα ποσοστό νέων της Μειονότητας οι οποίοι ακολούθησαν ανθρωπιστικές σπουδές, έγιναν ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί και δραστηριοποιούνται στην περιοχή. Η συμβολή αυτών των ανθρώπων είναι εξίσου σημαντική.

Η παροχή παιδείας διαδραματίζει τον δικό της σημαντικό ρόλο σε αυτό, και είναι σημαντικό κάθε υποψήφιο θύμα να γνωρίζει τα δικαιώματα και τις διεξόδους που έχει, διεξόδους φυγής σε περίπτωση που βρεθεί σε παρόμοια ανάγκη και την σπουδαιότητα του να καταγγείλει αυτά τα περιστατικά.

Η προσέγγιση του σπιτιού, του ενδοοικογενειακού περιβάλλοντος, είναι σχεδόν αδύνατη. Στις περιπτώσεις αυτές είναι σημαντικός ο ρόλος των προγραμμάτων ευαισθητοποίησης, προγραμμάτων που θα προσεγγίσουν τους κατοίκους ακόμα και των πιο απομακρυσμένων κοινοτήτων και θα εργαστούν για την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και την ενδυνάμωσή τους.

Κατά καιρούς μειονοτικοί Σύλλογοι, όπως το Τμήμα Γυναικών του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης, έχουν αναλάβει παρόμοιες πρωτοβουλίες και υλοποίησαν εκστρατείες ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των γυναικών της Μειονότητας. Είναι όμορφες αυτές οι πρωτοβουλίες, πρέπει ωστόσο να αποκτήσουν ένα συστηματικό χαρακτήρα αν θέλουν να στοχεύουν στην καλλιέργεια μιας γενικότερης παιδείας πάνω σε αυτά τα ζητήματα.

Η κατάργηση της υποχρεωτικής εφαρμογής της Σαρίας ήταν ένα πολιτικό και διοικητικό πρότζεκτ με συγκεκριμένη στόχευση. Τα φαινόμενα ωστόσο κακοποίησης ή παρενοχλήσεων είναι ευρύτερα, αφορούν το σύνολο της κοινότητας και ως τέτοια οφείλουμε να μην τα αγνοήσουμε και να τα τοποθετήσουμε σε ένα περισσότερο ανθρωπιστικό και ανθρωποκεντρικό πλαίσιο.

ΠΗΓΗ

Millet gazetesi logo
© 2021 Millet
KÜNYE
MİLLET MEDİA O.E.
BİLAL BUDUR & CENGİZ ÖMER KOLLEKTİF ŞİRKETİ
Genel Yayın Yönetmeni: Cengiz ÖMER
Yayın Koordinatörü: Bilal BUDUR
Adres: Miaouli 7-9, Xanthi 67100, GREECE
Tel: +30 25410 77968
E-posta: info@milletgazetesi.gr
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
MİLLET MEDİA O.E.
ΜΠΟΥΝΤΟΥΡ ΜΠΙΛΑΛ & ΟΜΕΡ ΖΕΝΓΚΙΣ Ο.Ε.
Υπεύθυνος - Διευθυντής: ΟΜΕΡ ΖΕΝΓΚΙΣ
Συντονιστής: ΜΠΟΥΝΤΟΥΡ ΜΠΙΛΑΛ
Διεύθυνση: ΜΑΟΥΛΗ 7-9, ΞΑΝΘΗ 67100
Τηλ: +30 25410 77968
Ηλ. Διεύθυνση: info@milletgazetesi.gr