DÖNER mi, ΓΥΡΟΣ mu?

Geçtiğimiz günlerde sanal alemde vakit öldürürken bir Yunan sayfasının “DÖNER KEBAB ή ΠΙΤΑ ΓΥΡΟΣ;” başlığı altında bir paylaşım yaptığını gördüm. Paylaşıma herhangi bir tepkim olmadı çünkü o başlık döneri sahipleyici türden herhangi bir ifade içermiyordu, sadece Türk döneri ile Yunan dönerini kıyaslıyordu.

Buraya kadar herşey iyi güzel, peki ya ondan sonrası? Yorumlara gelince, ırkçılık dolu söylemlere her ne kadar alışık olsam da yine de şaşkınlığımı gizleyemedim. Nitekim bazıları döneri sahiplenmenin dışında Türk dönerini tiksindirici bir yemekmişçesine kötüledi. Bazıları ise “Döner diye saçmalık mı olurmuş?” dedi. Bre cahiller! Öyle bir anlatıyorsunuz ki sanki iki milletin döneri arasında dağlar kadar fark var. Sanki Yunan döneri kutsal bir hayvandan yapılıyor da, Türk döneri solucandan yapılıyor ve o yüzden öyle laflar etmek zorunda kalıyorsunuz.

Siz hiç hayatınızda İskender yediniz mi? Pide ve ekmekle klasikleşmiş Yunan dönerinden farklı bir usülde hazırlanmış dönerden bahsediyorum. Yemediniz! Ama yeseniz bile ırkçılığınız devam edecek çünkü siz okumuş cahillersiniz. Eşeğe altın semer taksalar, eşek yine eşektir ya... Sizinki de o misal. Tabi bunların dışında kaliteli insanlar olduğunu belli eden, tarihten ispatlar sunup dönerin kime ait olduğunu açıklayan ve bunun üzerine küfür yemek zorunda kalan Yunan arkadaşlara da teşekkür etmek lazım.

Döneri sahiplenmekten bahsetmişken, dönerin mucidinin 150 sene evvel yaşamış olan Kastamonu’lu Hamdi Usta olduğunu belirtmek isterim. Dönerin icadının detayları da internette mevcuttur.

Döner hakkında bu kadar şey söyledikten sonra sahiplenilen başka yiyecek ve içeceklerden bahsetmemek olmaz. Kahve bilindiği üzere tüm dünyada çeşit çeşit olup hemen hemen herkes tarafından tüketilen bir içecektir. Çeşitlerinin içinde Türk Kahvesi ise geri kalan birçok çeşidine taş çıkartan cinsten. Habeşistan’da bulunduğu iddia edilen kahveyi 1517 yılında Yemen valisi Özdemir Paşa İstanbul’a getirerek yepyeni hazırlanış tarzıyla Türk Kahvesi icat edilir. Bir dönem sonra Türk Kahvesi’nin yavaş yavaş Avrupa’ya da açılmaya başlamasıyla birlikte Avrupalı’lar kahveye “Merhaba” der. 1974 yılına kadar tek isim altında “Türk Kahvesi” adıyla bilinen lezzetli kahvemiz Haziran 1974’teki Kıbrıs Harekatı’nda Türk-Yunan ilişkilerinin gerginleşmesiyle birlikte bir çok Türkçe kökenli sözcük yerini Yunanca kökenli sözcüklere bırakmasından sonra güzelim “Türk Kahvesi” “Ελληνικός Καφές” oldu.

Son olarak tatlılara da değinip yazımı tatlı bir şekilde sonlandıracağım. Tahmin edeceğiniz gibi baklava da Yunan’ların. Lakin burada kaçırdıkları bir nokta var. Döner ve kahvede olduğu gibi bu sefer bu tatlının ismini değiştirmediler. Belki ismi çok kullanılmadığı için anlaşılmayacağını düşünmüş olabilirler. Bunun üzerine bilmeyenler için söyleyeyim, baklava sözcüğü Türkçe kökenli bir sözcük olup sarmalanmış bir şey anlamına gelmektedir. Bunun dışında 8 Ağustos 1913’te de AB komisyonu baklavanın Türk tatlısı olduğunu tescil etmiştir.

Baklavayı geçtik... İsmi pek kullanılmadığı için sonradan sahiplendiği anlaşılmaz. Peki diğer tatlılar ne olacak? Bir yemeği sahiplenecekseniz dönerde ve kahvede olduğu gibi sahiplenin. Εκμέκ Κανταϊφί gibisinden sadece yazı dilini değiştirerek rezil olmayın.

Yazımı sonlandırırken, şiş kebaba değinmediğim için şiş kebabını da sahiplenmeye çalışanlar için Adana, Urfa veya Beyti Kebap yemelerini tavsiye ederim. Gerçekten sizin yediklerinizin dışında bambaşka bir lezzete sahip şiş türleridir. Ayrıca gelecek senelerde sahiplenmek için yiyecek arıyorsanız Çiğ Köfte’yi öneririm ama bunu da bir zahmet “Τσι Κεφτέ” yerine, “Ωμό Κεφτέ” falan deyin. Ama bir saniye! “Κεφτέ” sözcüğü de orijinal değil. Siz en iyisi sahiplenme işinden vazgeçin.