İnsanlar doğru söylediğini söylüyor, gerçekten öyle mi?

Herkes öyle diyor, herkes de bundan emin, peki bunun doğru olduğunu nereden anlayacağız? Demek istediğim, herkesin sahip olduğu dünya görüşü kendine göre en doğrusudur, peki hepsi doğruysa yanlışı nasıl bulacağız?

Tabi burada herkes haklıysa başlıca sorun ideoloji kavramının kendisindedir, tikel anlamda ideolojilerde değil. Çünkü ideoloji insanı öyle sınırlandırır ki varını yoğunu ona yatırır, onun lehine söylenen her söz Allah’ın sözü, aleyhine söylenen her söz de İblis’in sözüdür.

İdeolojilere bu açıdan yaklaşan insanların ortak özelliği de halk olmaları, yani kandırılmış olmalarıdır, çünkü ideolojiler sorgulamayan bireyler ister. Zaten halk uğruna yapılacağı söylenen çoğu şey sonunda halkın aleyhine dönmüyor mu? Halk da sebepsiz yere güruh durumuna düşerek bir ideolojiye körü körüne bağlanır, o ideolojinin sonuçlarını hesaplamaya gerek duymaz, çünkü mutlak ütopya ülküsüyle yola çıkılmıştır, başarısız olunsa da suç ideolojinin değildir, çünkü onlar yapabileceklerinin en iyisini yapmışlardır.

Bir toplum, bir devlet, bir medeniyeti hareket ettirici yegane güç ideolojidir. Ancak ideolojiye karşı tutum az önce belirttiğim şekilde olunca bu hareket ettirici güç, medeniyeti uçuruma doğru hareket ettirir.

Bahsettiğim onca şeyden sonra yine de “siyasi görüşümüz olmasın mı?” diyenler olacaktır. Tekrar anlatalım... Siyasi görüş veya ideoloji, adına ne derseniz deyin medeniyetin bekası ve sürekliliği için ideoloji şarttır ve burada dikkat edilmesi gereken ideoloji için devletin değil, devlet için ideolojinin belirlenmesi gerektiğidir. Ne var ki, görüldüğü gibi biraz romantiklik, biraz onur, biraz da gururla beslenen ideolojiler devlete hizmet edememektedirler, her ne kadar öyleymiş gibi görünse de. Bu yapıya bürünmüş ideolojilerin hiçbir şeyi çözmek gibi bir derdi yoktur. Sebepsiz yere sinirlenen insanlar, her yerde parlayan insanların babasıdır böyle ideolojiler.

Ayrıca unutulmamalıdır ki, hiçbir görüşün yüzde yüz doğruluk payı yoktur. Görüşler veya ideolojiler toplumların idrakine bağlı olarak en üstün taraflar baz alınarak oluşturulmalıdır. Boş yere sosyalist olmak, liberal olmak, nasyonalist olmak cehaletten başka bir şey değildir. O halde kendi görüşümüzü eleştirmekten çekinmemeli, tam tersi eleştirmenin görüşümüzü daha çok zenginleştirip, güçlendireceğini bilmeliyiz.

Sonuç olarak, tekrar tekrar hatırlatmak gerekirse, ideolojiler kişisel zevk ve gururun tatmini için değil, medeniyetlerin bekası içindir. O halde onları eleştirmekten çekinmeyecek, zaman içerisinde geçerliliklerinin kaybolduğunu bilip onları tekrar tekrar baştan tasarlayacağız.