Söyle, söyle diyorum, uçaksavarlar nerede?

(Aşağıda okuyacağınız yazı mizahi bir yazı olup, gerçeklerle yakından uzaktan bir ilişkisi yoktur. Bazen komik fıkralar gibi, bazen ise bir tiyatro misali süren bu hayatımızda, her makam ve mekanın bir sebebi ve bu sebep sahibi insanların da bir sorumluluğu vardır. Hayat her zaman bir tiyatrodan ibaret değildir)

BİRİNCİ GÜN:

-Söyle ulan, uçaksavarlar nerede diyorum. Duyuyor musun beni, hey, sana diyorum.

- Ne uçaksavarı komiserim, o dediklerinizi ben hayatımda görmüş değilim. Nasıl olduğunu dahi bilmiyorum.

- Yalan söyleme diyorum. Kabul edinceye dek buradan çıkmak yok. Hatta aç ve susuz işkenceye tabii kalacaksın bak. Sonra uyarmadı deme.

- Vallahi ne dediğinizi dahi anlamıyorum komiserim. Hem ben uçaksavarı ne yapayım ki?

 - VURUN…

 İKİNCİ GÜN:

-Söyle diyorum anlamıyorsun, uçaksavarlar nerede diyorum saklıyorsun, o zaman tankların yerini söyle. Onları ne yaptınız?

- Yahu ne tankı ne uçaksavarı ben askerlik bile yapmamışım, dediklerinin nasıl olduğunu dahi bilmem, sadece filmlerde görmüşlüğüm vardır.

- Gördünüz mü bak yavaş yavaş anlamaya başladı, filmlerden görmüşlüğü varmış, birazdan her şeyi kabullenecek.

- Amaç kabullenmek mi, doğruları söylemek mi anlamadım ki.

- Bak doğruları söyle o zaman seni serbest bırakabiliriz.

- Komiserim doğrular o ki, ben burada doğdum ve bu vatanın bir ferdiyim. Vergilerimi burada ödüyorum ailem burada, benim askerlik yapmadığıma bakmayın dedelerim bu vatan için savaşmış. Ben niye bu vatana hainlik edeyim ki?

- İnanmıyorum sana, bak koskoca Avrupa bile güvenmiyor artık size. Onlar çok çocuk yapıyor Avrupa’yı ele geçirecekler diyor.

- E o zaman silaha gerek yok işte, iki gündür neden o zaman bana olmayan silahları, tankları soruyorsun?

- Sus bre adam söyleyeceksin işte o kadar. VURUN…

ÜÇÜNCÜ GÜN:

- Bak beni artık uğraştırma diyorum, söyle aksi takdirde buradan leşin çıkar.

- Ama ben bildiğim her şeyi söyledim, bana ait tek bir çakı vardı yanımda ona da el koydunuz işte. Tek onun yerini biliyordum. Çünkü onu her zaman cebimde taşıyordum.

- İşte, işte kabul ediyor çakısı her zaman yanındaymış, bu adam ve etrafındakiler tehlikeli söylemiştim size.

- Allah Allah, yahu bu çakı meyve soymak, ot kesmek için ne ilişkisi var söylediklerinle?

- Ben onu bunu bilmem söyle nerede silahlar?

- Madem laf anlatamıyorum o zaman itiraf ediyorum: Evet Uçak savarlar halka dağıtıldı, onları bir arada bulmanız imkansız, her köyde hatta her mahallede birer tane var saklı. Tanklar  Musacık köyünün eski su değirmeninin arkasında dallarla saklı bazıları da gömülü. Ha bir de sizin bilmediğiniz F-35'ler var, onlar da Büyük Derbent köyü yakınlarında gömülü, resmen dağın içi ovuldu ve onlar oraya yerleştirildi. Bilmediğiniz bir de Apaçi helikopterleri var, onlar da büyük Çınar ağaçlarının  üzerine monte edildi, ağaç renginde olduklarından dolayı da alttan bakınca görünmüyor.

- Hmmm....!!!-??? ben size demedim mi arkadaşlar bu Trakya’da bir şeyler dönüyor diye. Bakın yine haklı çıktım. İşte bu adam da tam bir vatansever, artık inandım ona. O bu vatanı düşünen bir şahsiyet. Hemen serbest bırakın. Şimdi de bunun bildiklerinden farklı şeyler bilen birini getirin hemen bana. Ben konuştururum onu.

YOKSA BİRİLERİ GÜLÜYOR MU? YOK BANA ÖYLE GELMİŞ GALİBA

Kusura bakmayın arkadaşlar, bir tiyatro misali derken bunu kastediyordum. Sizde bundan böyle kendi ülkenizi seven, gerektiği zaman abartılı da olsa bildiklerinizi söyleyen, bilmediğinde ise hayal gücünü kullanıp senaryolar yapanlardan olacaksınız ki sizi de sevsinler. Söyledikleriniz ne kadar inanılmaz hal alıyorsa,  bir o kadar daha değer kazanıyor. Ona göre.

Hadi bu haftalık bu kadar tiyatro yeter. Haftaya görüşünceye dek Hoşça kalın Dostça kalın…