Tarihsizlik

Bir milletin tarihsizliği o milletin talihsizliğidir.

Tarihini bilmeyen bir milletin istiklali de istikbali de karanlıktır. Tarihsizlik binevi ölüm demektir. Eğer bir toplum yaşadığı coğrafyayı keşfedemez ise o toplum piyon olarak kullanılmaya mahkûmdur.

Tarih şuurunu elde edenler mensup oldukları medeniyeti keşfederek kimlik problemini çözerler. Bilakis tarih şuuruna sahip olamayan milletler daima yabancı bir kimlik arayışındadırlar.

Tarihi değerlerine sahip çıkamayan bir toplumda vatan, millet ve ecdat olgusu pasifize olur. Böylece bu çeşit toplumlar kültürel ve coğrafi asimilasyona uğramaktadırlar.

Tarihini bilmeyen bir millet kendini tarif edemez, dolayısıyla o milletin tarihi başka bir Millet tarafından taraflı bir şekilde yazılır.

Tarih sıradan ve aylak kişilerin bile öğrenmeye özendiği bir ilim dalıdır.

Krallar ve önemli kişiler tarafından yarışırcasına aranır ve eğitimli kişiler tarafından olduğu kadar cahil kişiler tarafından da değerli sayılır.

Bir millete tarih kitabında anlatılan yalan, yanlış ve çarpıklığın tesirini, o milletin hafızasından ancak üç nesil sonra silebilirsiniz. (Michelet)

Günümüzde tarih fenni insanlara Avrupa merkezli olarak öğretilmektedir. Avrupa dünya tarihini kendi merkezine alarak işine yarayanları veya Avrupa ile herhangi bir münasebeti bulunmayan devletlerin-milletlerin tarihine karışmamaktadır. (Örneğin Filipinler, Moğolistan ve Nepal tarihleri)

Lakin Avrupa ile münasebeti bulunan devletlerin-toplumların Tarih öğretimine karışarak kendilerine göre kaleme almaktadır (örneğin Türkiye, Ortadoğu, Balkanlar ve Afrika tarihleri)

Tarihsizliğe yol açan en büyük etken mağlubiyet psikolojidir. Çünkü mağlup olan toplumlar her daim galip olan toplumları taklit etmektedirler. Mağlubiyet psikolojisine bulaşan toplumlar yiyecek, içecek, giyim, kuşam, teknoloji gibi her alanda galip olanları taklit ederler.

Mağlup olan bir millet aynı zamanda tarih bilincini de kaybeder.  Zira galip olan milleti takip ettiği için galip olanın tarihi benimseyerek kendi tarihlerini yavaş yavaş unuturlar.

Böylece tarihten ders çıkarmayarak hep aynı hataları yapmaktadırlar.  Bunun sonucunda kendisi üzerinde hâkimiyet kuran toplumun köleliğini yapmaya devam ederler.

Kaynaklar:

Avrupa’nın 50 büyük yalanı, Mustafa Armağan, Timaş yayınları.

Tarih biliminin doğuşu, ibni haldun, idea ayrıntı yayınları sayfa 200.

İbni Haldun Mukaddimesi I. Cilt, Süleyman Uludağ dergâh yayınları