Düzenin düzenbazlıkları bitmez

Yunan televizyon kanallarında ve diğer medya araçlarında, sık-sık azınlık aleytarı provakatif ve yanıltıcı programlar yapıldığına, çarpık ve kasıtlı bilgilerin paylaşıldığına şahit olmaktayız. Düzen medyasının, bizlere uygulanan ayrımcılığı ve dışlama politikasını tamamen örtbas ederek, azınlığımızın her konudaki “geri kalmışlığını” yine azınlığın bağlı olduğu kültürel değerlerin suçuymuş gibi gösterme oyunlarına yabancı değiliz.

Bu tür “oyunların” sergilendiği televizyon programlarının amacı, Batı Trakya’da yaşayan Müslüman Türk Azınlığı’nın inanç ve kültürünü sorgulama konusu yaparak bu kültür ve inancın çağdışı, işe yaramaz, insanları gerileten, toplumdan ve “modern” hayattan uzaklaştıran unsurlar olduğunu bilinçaltına kazımaktır.

Bu programlarda resmi ideolojinin/Azınlık politikasının Türk ve İslam aleyhtarı propagandası yapılmaktadır. Özellikle azınlık kadınları irdelenerek, ailedeki ve sosyal hayattaki konumları sorgulanmaktadır. Mekanizma bu şekilde aileye dokunarak toplumun DNA’sını bozmayı hedeflemektedir. Kadınlarımızın, azınlığın kendi kültüründen kaynaklanan sebeplerden dolayı eve hapsedildiğini, okumanın onlara bizzat dinimiz ve kültürel yapımız tarafından yasaklandığını, dolayısıyla çağdışılığa mahkûm edildiği vurgulanmaktadır.

Yunanistan’ın algı operasyonları konusunda uzman basın mensupları, ısmarlama programlarla Azınlığın özellikle “sosyal hayattan uzak ve geri kalmışlığını” ustaca çarpıtarak (devletin baskılarına değil de) tamamen İslâm dini ve kültürel yapımıza fatura etmektedirler. Vermeye çalıştıkları mesaj şu: “Batı Trakya Müslüman Türkleri Yunanistan’da diğer Yunan Hristiyan çoğunlukla eşit bir statüye kavuşmayı arzu ediyorlarsa, bunun çaresi “gerici” dinlerini ve kültürlerini terketmektir. İnandıkları din (İslâm) ve  kültürleri (Türklük) geri kalmalarının yegâne sebepleridir.”

İşte beni bu konularda yazmaya iten sebep, değerlerimize yöneltilen bu asılsız iftiralar ve dolayısıyla azınlık aleyhtarı propagandalar oldu. Bunların her yıl Yunan televizyonlarında belirli periyotlarla devam ettiğine yıllardır şahit oluyoruz. Birkaç gün önce Yunan-Pomak propagandası yapan bir programın bölge kültürüyle alakalı nasıl dezenformasyon yaptığı gördük. Amaçları, Azınlığın yaşadığı bölgeyi Türk-İslam kültürünün dışında göstermek. Ne alakası var diyecekler tabi. O zaman cevap versinler: Neden hep Pomak kültürünü tanıtıyorlar? Bu bölgede hiç mi Türk yaşamıyor. Bir kez de olsa bir Yunan televizyonu bu bölgedeki Türk kültürünü tanıtmaz mı?

Biz, Türkler tarafından baskı gören, asimile edilen Yunan Pomaklarını tercih ediyoruz çünkü onlar mazlum, diyorlar, ama yersek! İskeçe Türk Birliği Derneği kapatıldı ve yenilerine izin verilmiyor. Azınlık ismiyle bile bazı derneklerin kurulmasına izin verilmiyor. Türk kimliği yasaklanıyor. Bu zulüm değil mi? Bu çifte standart değil mi? 

Düzenbaz sistem medyasının Müslüman-Türk Azınlık aleyhtarı programlarında İslam'ın kadına bakışı hakkında konuşulanlar ve yazılanlardan birçoğunun yanlış olduğu görülmektedir. Bizleri gerileten İslâm ve Türk kültürü değildir. Bu bir iftiradır. Birçok kişi İslâm’ın kadına tanıdığı haklar ve yüklediği ödevler gibi meseleleri ele alırken aslını araştırmadan hatalara düşüyor, sloganlaşmış, söylenegelen bazı sözleri tekrarlıyorlar. Örneğin birden fazla kadınla evlenme, dayak, ev dışında çalışma, okuma gibi meselelerde İslam adına kasıtlı olarak yanlış şeyler söylüyorlar.

Doğrusu, İslam öncesi kadının çok kötü bir durumda olduğu ve dinimizin kadının bu durumunu şartların elverdiği ölçüde iyileştirdiği, daha iyiye doğru ilerleme ve gelişme yoluna koyduğudur. Bazı zaman ve yerlerde kadına zulmedilmiş, ikinci sınıf insan muamelesi yapılmışsa, bunun sebebi İslâm değil, onu anlama ve uygulamada hataya düşen, kusurlu olan Müslümanlardır. İslâm’da, kadının çalışmasını veya sosyal aktivilerde yer almasını engelleyen bir emir yoktur. İslam'da aslolan kızlarımızın ve kadınlarımızın okumaları, çalışmaları, iş kurmaları, sosyal ve kültürel faaliyetlerde bulunmaları, tek kadın olarak evlenmeleridir. Bunların bir kısmının uygulanması bazı yerlerde mümkün olmuyorsa, engel olan İslam değildir.

Anlayacağınız bu durum, bazı “uyanıkların” ve “cahillerin” bizlere tahrif edilmiş olarak öğrettiği İslâm ve kültürden, yani din sandığımız cehaletimizden kaynaklanıyor. Örnek verecek olursak: Allah’ın kadın ve erkek bütün Müslümanlara ilk emri, “OKU”dur. İslâm’da ilk ve en önemli ibadet “OKU”maktır. Yani, ilimdir, bilimdir. Emir böyleyken “kadınları eve hapsetmek, sosyal hayattan menetmek ve söz sahibi kılmamak dinin bir emridir” demek, Allah’a ve Peygamberimize büyük bir iftiradır.

Bizde toplum olarak bir gerilik veya eksiklik varsa, bu, millî ve dinî değerlerimize olan bağlılığımızdan değil, tam aksine bu değerlerden uzaklaşmış olmamızdan kaynaklanıyor. Ha, eğer birilerinin din ve kültür diye öğrettiği zamanla tahrif edilmiş, çarpıtılmış düzense, o zaman bu konuda yine dinin ve kültürün “OKU!” çağrısına kulak verip her şeyi yeniden doğru okuyup hayatımıza uygulamalıyız. Toplum olarak ancak bu şekilde düzenin düzenbazlıklarına dur diyebilir, varlığımızı sürdürebiliriz.

Azınlık olarak kimliğimize yapılan medya operasyonları, çıkartılan kanunlar, siyasi oyun ve düzenbazlıklar karşısında dirençli bir toplum olmak istiyorsak sosyal bünyemizi korumak, her türlü takviyeyi yaparak güçlenmek zorundayız. Okuyarak, inanarak, azimle kendimizi geliştirmeli ve bilinçlenmeliyiz. Aksi takdirde mekanizmanın görevlendirdiği düzenbaz medyanın maskarası olmaya mahkûm oluruz.