İnsan Haklarıy(mış)

Kesin tarihi hatırlayamasam da geçtiğimiz günlerin birinde Dünya İnsan Hakları Günü kutlanıyordu. İnsan haklarıyla ilgili yazacağım yazıda Dünya İnsan Hakları Günü’nün tarihini bilmemem belki fazla ironik gelebilir, ancak insan haklarının bir çoğundan yoksun bir şekilde yaşayan bir toplumun üyesi olarak bu günün tarihini hatırlasam ne olur, hatırlamasam ne olur?

Müslüman Türk Azınlığı kimliği altında olmamızdan kaynaklanıyor olsa gerek, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bize tanıdığı haklar bir türlü yerine getirilmemektedir. Peki nedir bu haklar?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 9 ve 10. maddesine göre herkesin düşünce, vicdan, din ve ifade özgürlüğü bulunmaktadır. Ne yazık ki, biz düşüncelerimizi gazeteler aracılığıyla bile rahatça ifade edemiyoruz. Din konusunda toleranslı davranılıyor gibi gözükse dahi, yeni yapılan camilerde minare boylarının 7 metreyi aşmaması yasası durumu özetlemektedir.

14. Maddede, ayrımcılık yasağını görüyoruz. Bu maddeye göre, cinsiyet, ırk, renk, dil, din, siyasal veya diğer kanaatler, ulusal veya sosyal köken, ulusal bir azınlığa mensupluk, servet, doğum veya herhangi başka bir durum bakımından hiçbir ayrımcılık yapılmadan sağlanmalıdır. Peki ülkenin ırkçı partisi seçimlerde 3. sırada kendine yer bulurken bunun sağlanması mümkün müdür? Milliyetçi demiyorum, ırkçı diyorum. Hani bir aralar “Türkler Haziran ayına kadar burayı terk  etmezse onları gördüğümüz yerde tavuk gibi keseceğiz” tehdidinde bulunan ırkçılardan bahsediyorum. Böyle bir parti elini kolunu sallaya sallaya istediğini gerçekleştirebiliyorken bizim AİHS’den yararlanmamız ne derece mümkündür?

Aynı zamanda ek protokolde bulunan 2. maddede eğitim hakkı olduğunu görüyoruz. Bu maddeye göre, hiç kimse eğitim hakkından yoksun bırakılamaz. Devlet, eğitim ve öğretim alanında yükleneceği görevlerin yerine getirilmesinde, ana ve babanın bu eğitim ve öğretimin kendi dini ve felsefi inançlarına göre yapılmasını sağlama haklarına saygı gösterir. Burada eğitim hakkından kimse yoksun bırakılamaz denilmektedir. Yahu Batı Trakya’da sadece 2 tane azınlık lisesi varken eğitim hakkından söz etmek mümkün müdür? Her ikisinin toplam öğrenci kapasitesini hesapladığımızda 1500’ü geçmiyorken toplam 150 bin nüfuslu Batı Trakya’nın çocuklarını bu okullara sığdırmak mümkün mü? Mümkünse ne derece mümkün? Kendi okuduğum liseden biliyorum; bazı sınıfların küçük olmasından dolayı sınıfın içinde dolaşmak bile mümkün olmuyordu.

Bu bahsettiğim maddeleri Batı Trakya insanına yapılan haksızlıklar doğrultusunda özel olarak teker teker seçip aldım. Gördüğünüz gibi Batı Trakya toplumu yıllardır sebepsiz bir şekilde bu tür haksızlıklara maruz kalmaktadır. Yılların getirdiği aşinalıktan olsa gerek, bu haksızlıkları kendimiz de görmüyor ve adeta eskiden okullarda haksız yere dayak yemeye alışmış çocukların durumuna düşüyoruz.